طناب را پاره کن

کوهنوردی حرفه ای می خواست به تنهایی کوهی بلند را فتح کند، آن هم در شب.

شب، بلندی های کوه را در برگرفته بود و مرد هیچ چیز را نمی دید.

کوهنورد همان طور که از کوه بالا می رفت پایش لیز خورد، و در حالی که به سرعت سقوط می کرد ناگهان احساس کرد طناب دور کمرش محکم شد و در میان زمین و آسمان معلق مانده است.

***

در این لحظه فریاد زد که «خدایا کُمکم کن»

ناگهان صدایی شنید: چه می خواهی؟

گفت: ای خدا نجاتم بده.

* واقعا باور داری که می توانم نجاتت دهم.

گفت: البته که باور دارم.

* اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است را پاره کن.

مرد طناب را محکم چسبید، و دوباره گفت: ای خدا نجاتم بده.

دوباره شنید که: اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است را پاره کن.

ولی مرد طناب را پاره نکرد و محکم به آن چسبید.

***

فردا روزنامه ها نوشتند کوهنوردی حرفه ای در حالی که به طنابی آویزان بود و در فاصله یک متری زمین یخ زده و مرده است!!!

***

امّا ما باید؛

1. 1- بدانیم که هر لحظه در معرض سقوط هستیم، اگر چه حرفه ای باشیم.

 

1. 2- برای نجات از سقوط، طناب علقه ها و محبت های به دنیا (مانند ثروت، قدرت، شهوت و غضب) را پاره کنیم؛ که حضرت علی (ع) فرمودند: « ألا! و إنّ حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئة، و باب كلّ بليّة، و مجمع كلّ فتنة، و داعية كلّ ريبة»[1] ترجمه: « آگاه باشيد كه دوستى دنيا سر منشأ هر خطا كارى است، و درب هر گرفتارى، و فراهم گاه هر فتنه، و فراخوان به هر بدگمانى است»

 

1. 3- به خدا باور داشته باشیم و به او اعتماد کنیم؛ که فرمود: «وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قيلاً»[2] ترجمه: «و كيست كه گفته‏اش از كلام خدا راست‏تر باشد» و  نیز فرمود: «فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ»[3] ترجمه: «كسى كه به طاغوت كافر شود و به خدا ايمان آورد، به دستگيره محكمى چنگ زده است، كه گسستن براى آن نيست. و خداوند، شنوا و داناست»

 

1. 4- به حرف خدا اعتماد کنیم و به وظیفه مان عمل کنیم. کاری نداشته باشیم که تاریخ درباره ما چه می گوید، مهم این است که خدا با نگاه محبت آمیز نگاه مان فرماید و چنین فرماید: «يَأَيَّتهَُا النَّفْسُ الْمُطْمَئنَّةُ * ارْجِعِى إِلىَ‏ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً * فَادْخُلىِ فىِ عِبَادِى * وَ ادْخُلىِ جَنَّتىِ»[4] ترجمه: «تو اى روح آرام‏ يافته! به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است، پس در سلك بندگانم درآى، و در بهشتم وارد شو!» و فرشتگاه ندای مان دهند: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ»[5] ترجمه: «سلام بر شما بخاطر صبر و استقامتتان! چه نيكوست سرانجام آن سرا (ى جاويدان)!»