پنج‌شنبه 20 مرداد 1401

طناب را پاره کن

کوهنوردی حرفه ای می خواست به تنهایی کوهی بلند را فتح کند، آن هم در شب.

شب، بلندی های کوه را در برگرفته بود و مرد هیچ چیز را نمی دید.

کوهنورد همان طور که از کوه بالا می رفت پایش لیز خورد، و در حالی که به سرعت سقوط می کرد ناگهان احساس کرد طناب دور کمرش محکم شد و در میان زمین و آسمان معلق مانده است.

***

در این لحظه فریاد زد که «خدایا کُمکم کن»

ناگهان صدایی شنید: چه می خواهی؟

گفت: ای خدا نجاتم بده.

* واقعا باور داری که می توانم نجاتت دهم.

گفت: البته که باور دارم.

* اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است را پاره کن.

مرد طناب را محکم چسبید، و دوباره گفت: ای خدا نجاتم بده.

دوباره شنید که: اگر باور داری طنابی که به دور کمرت بسته است را پاره کن.

ولی مرد طناب را پاره نکرد و محکم به آن چسبید.

***

فردا روزنامه ها نوشتند کوهنوردی حرفه ای در حالی که به طنابی آویزان بود و در فاصله یک متری زمین یخ زده و مرده است!!!

***

امّا ما باید؛

    1. 1- بدانیم که هر لحظه در معرض سقوط هستیم، اگر چه حرفه ای باشیم.

 

    1. 2- برای نجات از سقوط، طناب علقه ها و محبت های به دنیا (مانند ثروت، قدرت، شهوت و غضب) را پاره کنیم؛ که حضرت علی (ع) فرمودند: « ألا! و إنّ حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئة، و باب كلّ بليّة، و مجمع كلّ فتنة، و داعية كلّ ريبة»[1] ترجمه: « آگاه باشيد كه دوستى دنيا سر منشأ هر خطا كارى است، و درب هر گرفتارى، و فراهم گاه هر فتنه، و فراخوان به هر بدگمانى است»

 

    1. 3- به خدا باور داشته باشیم و به او اعتماد کنیم؛ که فرمود: «وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قيلاً»[2] ترجمه: «و كيست كه گفته‏اش از كلام خدا راست‏تر باشد» و  نیز فرمود: «فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ»[3] ترجمه: «كسى كه به طاغوت كافر شود و به خدا ايمان آورد، به دستگيره محكمى چنگ زده است، كه گسستن براى آن نيست. و خداوند، شنوا و داناست»

 

  1. 4- به حرف خدا اعتماد کنیم و به وظیفه مان عمل کنیم. کاری نداشته باشیم که تاریخ درباره ما چه می گوید، مهم این است که خدا با نگاه محبت آمیز نگاه مان فرماید و چنین فرماید: «يَأَيَّتهَُا النَّفْسُ الْمُطْمَئنَّةُ * ارْجِعِى إِلىَ‏ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً * فَادْخُلىِ فىِ عِبَادِى * وَ ادْخُلىِ جَنَّتىِ»[4] ترجمه: «تو اى روح آرام‏ يافته! به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است، پس در سلك بندگانم درآى، و در بهشتم وارد شو!» و فرشتگاه ندای مان دهند: «سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ»[5] ترجمه: «سلام بر شما بخاطر صبر و استقامتتان! چه نيكوست سرانجام آن سرا (ى جاويدان)!»

 


[1] الحياة با ترجمه احمد آرام ، ج‏4، ص : 110

[2] سوره النساء- آیه 122

[3] سوره البقرة، آیه 256

[4] سوره الفجر – آیات 27 الی 30

[5] سوره الرعد، آیه 24

همچنین ببینید

نقدی بر تصمیم اخیر شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر حذف اعضای حقوقی‌اش

به نقل از جامعه خبری تحلیلی الف علی ماهرالنقش بر اساس شنیده‌های مورد وثوق، شورای …

یک نظر

  1. It’s great to read something that’s both enjoyable and provides pragmatisdc soulitons.